Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5446 K.2025/19775

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin tartışılması gerektiğine, TCK'nın 145 maddesi gereğince üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1 ve 145/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13... gün hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.