Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5468 K.2025/11679

Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, suça sürüklenen çocuğun, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hüküm ile şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan, kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, hükümlerin ''kesin nitelikte olduğundan bahisle" reddine ilişkin 17.02.2025 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, pişman olduğuna, eşyaları kendi rızası ile teslim ettiğine, şikâyetin bulunmadığına, kamerada yüzü görünmeyen inceleme dışı sanık hakkında beraat kararı verilmesinin haksız olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/61 Esas, 2020/348 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2020/2370 Esas, 2021/3376 Karar sayılı kararı ile,

''suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılmaması, TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının ve suça konu eşyaların suç tarihi itibariyle değerleri nazara alınarak ilgili madde uyarınca indirim oranının belirlenmemesi,

konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK’nun 43/1’inci maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini, daha az cezayı gerektiren hafifletici hallere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanunun 31/3 maddesinden önce uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

birlikte suç işleyen sanık ve suça sürüklenen çocuktan ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, sanık ve suça sürüklenen çocuktan eşit olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,'' gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

bozma üzerine yapılan yargılama sonucu, Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2023 tarihli ve 2021/963 Esas, 2023/888 Karar sayılı dosyasında verilen hükme yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 26.02.2024 tarihli ve 2024/938 Esas, 2024/643 Karar sayılı kararı ile,

''Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e ve müşteki ....'a ait ayakkabıları çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde TCK'nın 142/2-h, 143, 31/3, 43 maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,'' ve '' Bozma öncesi hükmün sadece sanık ve müdafii ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edildiği ve bozma ilamının suça sürüklenen çocuk lehine olduğu gözetilmeksizin,

bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin ve beraat kararı verilen sanık .... hakkında yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile Hazineye irat kaydına karar verilmesi,'' gerektiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların da aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılıkların giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararları verilmesinin ve anılan kararlara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 17.12.2021 tarihli ve 2020/2370 Esas, 2021/3376 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2023 tarihli ve 2021/963 Esas, 2023/888 Karar sayılı kararı ve Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 26.02.2024 tarihli ve 2024/938 Esas, 2024/643 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Osmaniye 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2024 tarihli ve 2024/417 Esas, 2024/176 Karar sayılı kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,