Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5740 K.2025/15873

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Şarkikaraağaç Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/87 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kamu davası açıldığı, Şarkikaraağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/150 Esas, 2015/389 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sehven hüküm kurulmadığı,

ancak Mahkemenin 19.01.2016 tarihli ek kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c ve 51.maddeleri uyarınca erteli 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafinin hırsızlık suçundan kurulan 22.12.2015 tarihli karara yönelik temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.12.2023 tarihli ve 2021/11182 Esas, 2023/9607 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı içerisinde hüküm kurulmasının mümkün olduğu belirtilerek hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına karar verildiği,

Mahkemenin 02.07.2024 tarihli ve 2024/166 Esas, 2024/263 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan tekrar hüküm kurduğu (5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 62 ve 51. Maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası), ikinci kez verilen hükmün yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.12.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüş olduğu hususunun belirtildiği,

mahkemece 19.01.2016 tarihinde duruşma açılmadan ek kararla sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın ve mağdurun yöntemine uygun olarak çağrılarak duruşma açılıp karar verilmesi gerekirken dosya üzerinden yapılan incelemeyle yazılı şekilde uygulama yapılarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,