Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5739 K.2025/15247

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dairemizin 28.03.2024 tarihli ve 2021/13637 Esas, 2024/5166 Karar sayılı bozma ilâmından önceki hükümler yalnız sanıklar tarafından temyiz edildiğinden, sanıklar hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan cezaların 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 10 ay hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların kazanılmış hakkı gereğince 10 ay hapis ve 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;