Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/5777 E. , 2025/15880 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/397 E., 2024/761 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında mala zarar verme suçunda
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/5777 E. , 2025/15880 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/397 E., 2024/761 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesince, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 14.04.2021 tarihli ve 2019/542 Esas, 2021/168 Karar sayılı kararına yönelik Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarihli ve 2022/1981 Esas, 2022/8329 Karar sayılı onama kararının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.12.2023 tarihli ve 2023/26746 Esas, 2023/10173 Karar sayılı kararı ile kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, temyiz incelemesinin her üç suç yönünden Edirne 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2024 tarihli ve 2024/397 Esas, 2024/761 Karar sayılı kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu veya vekaletnameli müdafii atanması ve savunmasının dosyada mevcut vekaletnameli müdafii huzurunda alınması, ayrıca hırsızlık suçu ile birlikte işlenen ve temyiz kapsamında olan konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarının da savunmanın bölünmezliği ilkesi gereğince bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.