Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5826 K.2025/10969

Dosya kapsamına göre şikâyetçinin, suç tarihinde komşuların haber vermesi üzerine kat karşılığı müteahhite verilen ve ikâmet etmediğini belirttiği evinin kapılarını anahtarla açtığını beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun ise çatısı, kapısı ve pencereleri yıkım sebebiyle bulunmayan evden çuval içindeki suça konu eşyaları aldıklarını ifade etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk ile şikâyetçi beyanları arasındaki uyumsuzluk sebebiyle suç mahallinin bina vasfında bir yer olup olmadığının net olarak anlaşılamadığı,

buna göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinde yazılı suçu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi açısından, bu hususta mahkemenin yerinde keşif yaparak ya da bu mümkün değilse suç tarihinde suça konu yerin durumuna ilişkin şikâyetçinin ve bilgisi olanların ayrıntılı beyanı alınarak sonucuna göre suç vasfının tayin edilmesi, zamanaşımı süresinin de buna göre değerlendirilmesi gerektiği belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Gönen (Balıkesir) 1. Asliye Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında ilk olarak hükmedilen 08.01.2021 tarihli ve 2019/236 Esas, 2021/12 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafîi tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince duruşma açılmaksızın, 05.12.2023 tarihli ve 2022/4520 Esas, 2023/3000 Karar sayılı karar ile "suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 32/1.maddesini de kapsar şekilde fiili işlediği sırada işlediği suçun suç tarihi itibarıyla hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesi veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden heyet raporu aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi" gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün bozulmasına karar

verildiği, ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda anılan hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

Gönen 1. Asliye Ceza Mahkemesince sonradan hükmedilen 27.09.2024 tarihli ve 2023/1441 Esas, 2024/1280 Karar sayılı kararı ile Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.12.2023 tarihli ve 2022/4520 Esas, 2023/3000 Karar sayılı kararının yasal dayanaktan yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,