Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5957 K.2025/15105

Suça sürüklenen çocuğun temyiz talebinin incelenmesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.12.2024 tarihli ve 2024/3157 Esas, 2024/2820 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilen kararın, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.12.2024 tarihli ve 2024/3157 Esas, 2024/2820 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun şekilde 03.02.2025 tarihinde tebliğ edildiği,

suça sürüklenen çocuğun karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süreden sonra 26.02.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde: İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli ve 2020/171 Esas 2022/165 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2022/1347 Esas, 2024/700 Karar sayılı kararı ile "5271 sayılı CMK'nun 216/3 maddesinin "Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir." şeklinde düzenlendiği,

hükmün açıklandığı karar duruşmasında yerel mahkemesince sanıktan son sözleri sorulduktan sonra, sanık müdafinden son sözleri sorulmak suretiyle son sözün sanığa verilmeyerek 5271 sayılı CMK'nun 216/3. maddesine aykırı davranılarak yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verildiği ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek;

istinaf incelemesi yapan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2022/1347 Esas, 2024/700 Karar sayılı kararının, bu karar üzerine verilen Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 17.09.2024 tarihli ve 2024/169 Esas ve 2024/420 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiş olup;

tüm bu açıklamalar ışığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, anılan sebeplere yönelik bozma kararı verilemeyeceği dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,