Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6019 K.2025/11192

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 11.02.2019 tarihli ve 2018/7206 E., 2019/1427 K. sayılı bozma ilâmından önceki hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden, sanık hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 5 ay hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA;

ancak bu aykırığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından "...sanığın CMUK 329/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı dikkate alınarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,