Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6478 K.2025/10175

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın soruşturma aşamasında suça konu cep telefonunu hasarlı hâlde şikâyetçiye iade ettiği, her ne kadar sanık, kovuşturma aşamasında alınan savunmasında, cep telefonunu tamir ettirdiğini beyan etmişse de bu hususun şikâyetçiden sorulmadığı, suça konu telefonun hasarlı hâlde iade edilmesinin kısmî iade niteliğinde olduğu,

şikâyetçiden kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan yazılı şekilde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.