Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/6484 E. , 2025/13085 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği y
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/6484 E. , 2025/13085 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede; Sanığın olay gecesi şikâyetçiye ait evin camını zorlayıp zarar vererek içine girdiği, dört adet cep telefonu, laptop bilgisayar, şarj aleti, bir adet fotoğraf makinası ve 80,00 TL parayı hırsızladığı, 80,00 TL nakit para hariç evden alınan diğer eşyaların polis tarafından yakalanan sanıktan ele geçirildiği, şikâyetçiye teslim edildiği, sanığın eşyaları rızai iadesinin söz konusu olmadığı, şikâyetçinin hırsızlık suçunu karakolu telefonla arayıp ihbarda bulunması üzerine polis tarafından sanığın yakalanıp suç konusu eşyaların para dışında ele geçirilmesi karşında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanık hakkında koşulları bulunmayan aynı Kanun'un 168/1-4. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, II.Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1-4, 151/1. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık aslî dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını en son kesen işlem olan ilk mahkûmiyet kararının verildiği 18.04.2016 tarihinden, ikinci mahkûmiyet tarihi olan 03.12.2024 tarihine kadar geçtiği anlaşılmakla sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.