Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6480 K.2025/13038

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yerel mahkeme tarafından verilen 19.04.2022 tarihli ve 2021/1081 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararın temyizi nedeniyle Dairemizin 02.11.2023 tarihli ilâmı ile bozulması üzerine, her ne kadar mahkeme tarafından direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği,

bu itibarla direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dairemizin 17.06.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve sadece sanık müdafii tarafından lehe temyiz edilen 25.12.2014 tarihli kararda sanık hakkında, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hapis cezalarının ertelendiği, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu kararın, bozmadan sonra kurulan hükümde, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının kazanılmış hak gereği erteli hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerekirken, tayin olunan hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına "sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmedilen cezaların CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek,