Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/6887 E. , 2025/10812 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/906 E., 2013/120 K. SUÇ : Hırsızlık KARAR : İnfazın tekerrür yönünden kısmen durdurulması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜ
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/6887 E. , 2025/10812 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2010/906 E., 2013/120 K. SUÇ : Hırsızlık KARAR : İnfazın tekerrür yönünden kısmen durdurulması KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili ek kararın kanun yararına bozulması I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2025 tarihli ve KYB-2025/55127 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2023 tarihli ek kararı ile, tekerrüre esas alınan Kartal (kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2003 tarihli ve 2001/338 esas, 2003/1284 sayılı kararına ilişkin uyarlama yargılaması neticesinde verilen mahkumiyet kararının adli sicilden silindiğinden bahisle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2007 tarihli ve 214-181 sayılı ve 17/04/2004 tarihli ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere infaza ilişkin hususların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek yapılan incelemede, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 29/11/2022 tarihli ve 2022/9177 esas, 2022/9409 karar sayılı ilamında yer alan "... tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün uyarlama yargılaması sonucunda yine hükümlü hakkında mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmadığı ve uyarlama yargılama sonrasında verilen mahkumiyet kararının kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olmasının tekerrür uygulamasını engellemeyeceği ancak infaz aşamasında tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, ... Bozulmasına" şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Kartal (kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2003 tarihli ve 2001/338 esas, 2003/1284 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522/1, 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası verildiği, kesinleşen ilamın infaza gönderildiği ve adli sicile kaydedildiği, daha sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı yeni Türk Ceza Kanunu'nun hükümleri uyarınca uyarlama yapıldığı, önceki mahkumiyet hükmü değiştirilerek İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2005 tarihli ve 2001/338 esas, 2003/1284 sayılı ek kararı ile 5237 sayılı yasanın 142/1.e maddesi uygulanmak suretiyle 2 yıl hapis cezası verildiği, adli sicil kaydında hem uyarlama öncesi hem de uyarlama sonrası ilamların kayıtlı olduğu fark edilerek İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/07/2023 tarihli ek kararı ile uyarlama öncesi verilen Kartal (kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/10/2003 tarihli ve 2001/338 esas, 2003/1284 sayılı kararı ile verilen hapis cezasının adli sicilden silinmesine karar verilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2023 tarihli kararı ile tekerrür hükümleri yönünden infazın durdurulmasına karar verilerek kanun yararına bozma yoluna başvurulmuş ise de, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün, uyarlama yargılaması sonucunda hükümlü hakkında yine mahkûmiyet kararı verilmesi nedeni ile tekerrüre esas olma koşulu ortadan kalkmayacağı ancak tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak infaz aşamasında göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 18.09.2007 tarihli ve 214-181 sayılı ve 17.04.2004 tarihli ve 32-97 sayılı kararlarında belirtildiği üzere infaza ilişkin hususların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği nazara alınarak yapılan incelemede, Dosya kapsamına göre, hükümlü ... hakkında tekerrüre esas alınan Kartal (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2003 tarihli ve 2001/338 Esas, 2003/1284 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522/1, 59. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası verildiği, kesinleşen ilâmın infaza gönderildiği ve adlî sicile kaydedildiği, daha sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri uyarınca uyarlama yapıldığı, önceki mahkûmiyet hükmü değiştirilerek İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2005 tarihli ve 2001/338 Esas, 2003/1284 Karar sayılı ek kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle 2 yıl hapis cezası verildiği, adlî sicil kaydında hem uyarlama öncesi hem de uyarlama sonrası ilâmların kayıtlı olduğu fark edilerek İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.07.2023 tarihli ek kararı ile uyarlama öncesi verilen Kartal (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2003 tarihli ve 2001/338 Esas, 2003/1284 Karar sayılı kararı ile verilen hapis cezasının adlî sicilden silinmesine karar verilmesi üzerine, İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli ek kararı ile asıl karardaki tekerrür hükmünün kaldırılarak infazın tekerrür yönünden kısmen durdurulmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet hükmünün, uyarlama yargılaması sonucunda hükümlü hakkında yine mahkûmiyet kararı verilmesi nedeniyle tekerrüre esas olma koşulunun ortadan kalkmadığı, ancak bu hususun, tekerrüre esas ceza miktarı ile ilgili olarak infaz aşamasında göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul Anadolu 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2023 tarihli ve 2010/906 Esas, 2013/120 Karar sayılı ek kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.