Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6922 K.2025/12035

Sanık hakkında ilk olarak Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/64 Esas, 2015/654 Karar sayılı ilâmının Dairemizin 24.05.2022 tarihli ve 2020/29494 Esas, 2022/10215 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden bozulması üzerine Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.04.2023 tarihli ve 2022/1460 Esas, 2023/985 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği,

bu karara karşı itiraz ve temyiz talebinde bulunulduğu, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/691 D.İş sayılı itirazın reddi kararı ile kesinleştiği, hırsızlık suçu yönünden ise Dairemizin 02.04.2024 tarihli ve 2023/24274 Esas, 2024/5389 Karar tarihli kararı ile temyiz incelemesi yapılarak bozma kararı verildiği,

bu karar üzerine mahkemece 24.02.2025 tarihli ve 2024/2165 Esas, 2025/478 Karar sayılı karar ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkûmiyet, 02.04.2024 tarihli bozma ilamına konu olmayan iş yeri dokunulmazlığını ihlâli suçu yönünden ise yine hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararların sanık müdafii tarafından temyiz edildiği,

temyize konu karaların verildiği 24.02.2025 tarihi itibarıyla yürürlükte olan 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. maddesi ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesi uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mükerrer hükmün hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanıklar Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesi Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin;

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 24.02.2025 tarihli karar celsesinde hazır bulunan sanık ...'e son sözü sorulduktan sonra; duruşmada hazır bulunmayan diğer sanık ... yerine sanık müdafiine son sözünün sorulması 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırılık teşkil etmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.