Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/703 K.2025/10918

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçmeyen inceleme konusu hükümlerin Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle, kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, dosyanın incelenmeden mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, II- Suçtan zarar gören ... ve ... vekillerinin temyizlerinin yapılan incelemesinde.

Kamu davası açıldıktan sonra usulüne uygun şekilde mahkemeye başvurarak katılan sıfatını kazanmayan ... ve ... vekillerinin kararları temyiz etme hakkı bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak temyiz istemlerinin REDDİNE, III- Sanık ... müdafiinin temyizinin yapılan incelemesinde.

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilip 24.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, (sanık müdafii avukat ... tarafından avukat ...'e verilen yetki belgesinin UYAP'ta bulunduğu anlaşılmıştır.) karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.06.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1 maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİNE, IV- Sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler için yapılan temyizlerinin incelemesinde.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Cezaevinde bulunan sanık ...'e 07.11.2024 tarihinde tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tebliğ usûlsüz olduğundan, sanığın 18.11.2024 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanıklara yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak,