Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7256 K.2026/3533)

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı ve müdafiinin yokluğunda verilen hükümde, yokluğunda karar verilenler yönünden tebliğden itibaren 7 gün içerisinde temyiz hakkı tanındığı belirtilmek suretiyle yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hâlinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.09.2023 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının, sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 26.09.2023 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını tamamlamış olup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, diğer sanıkla birlikte gece vakti şikâyetçiye ait işyerine rızaya aykırı olarak girmesi ve işyerinden hırsızlık yapması şeklindeki eylemlerinin, suç tarihi itibarıyla 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3 ve 116/4, 119/1-c, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu,

bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 15 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 23.03.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeple ek Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,