Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/7272 K.2025/14418

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Dosya kapsamına göre bozma ilâmı doğrultusunda tanık olarak beyanı alınan harddisklerin satıldığı iyi niyetli 3. şahıs konumundaki ...’ın; zararının, sanık tarafından kovuşturma aşamasında giderildiği ifade edilmiş ise de, sanığın yakalandığında soruşturma aşamasında çalınan monitör, klavye, hoparlörü rızaen iade ettiği,

iki adet hardiski ise sattığı yeri göstererek bu hardisklerin de mağdura iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında sanığın soruşturma aşamasında etkin pişmanlık iradesini sürdürdüğünün kabulüyle sanık hakkında tayin olunan cezadan 5231 sayılı Türk Ceza Kanun'nun 168/1. maddesine göre indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun'un 168/2. maddesine göre uygulama yapılarak fazla ceza tayin edilmesi, 2. Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı,