Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/7960 K.2025/11489

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun’un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü Sanığın, icra prosedürü gereği haczedilerek kendisine teslim edilen bir kısım eşyayı muhafaza için gidildiğinde hazır etmemesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 289/1. maddesinde tanımlanan muhafaza görevini kötüye kullanma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/2. maddeleri gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının,

sanık hakkında verilen 21.06.2016 tarihli mahkûmiyet kararından son karar tarihi olan 18.10.2024 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,