Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8218 K.2025/15560

Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) Geçici 6. maddesinin "c" fıkrasında "01.06.2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarıyla ilgili olarak 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması veya yeniden kurulması hâlinde, bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231/11. maddesinde yapılan değişiklikten önceki kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanır." yapılan düzenleme uyarınca yapılan incelemede.

Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2019/512 Esas, 2020/511 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142/2-h, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2021/643 Esas, 2023/283 Karar sayılı kararı ile,

suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 168/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 11 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

bu kararın 03.03.2023 tarihinde kesinleştiği, suça sürüklenen çocuğun tâbi tutulduğu denetim süresi içinde, 15.03.2023-22.02.2024 tarihleri arasında yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2024/3579 Esas, 2025/1246 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 168/1, 62/1, 50/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6.660 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla;

hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuğun atılı suça iştirak etmediğine, hakkında beraat kararı verilmesi ve değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin,16.04.2025 tarihli ve 2024/3579 Esas, 2025/1246 Karar sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyete dair verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,