Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8475 K.2025/16471

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6 maddenin 1 fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.02.2024 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyiz edilen 28.01.2015 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4,

31/3 ve 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezalarının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği, bu nedenle suça sürüklenen çocukların, 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca neticeten 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına hükmedildikten sonra 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca infazın 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

suça sürüklenen çocukların kazanılmış hak gereği 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 4.000,00 TL adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle atıfet kuralına aykırı olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkı korunurken hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine CMK’nın 307/5. maddesi olarak yazılması ve gerekçeli karar başlığında suç adının iş yeri dokunulmazlığının ihlâli yerine konut dokunulmazlığının ihlâli şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiştir.