Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8736 K.2025/14190

Başsavcılığının 16.06.2025 tarihli ve KYB-2025/66923 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "1- Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 26/06/2019 tarihli ve 2019/7556 esas, 2019/11593 karar sayılı ilâmında, ''... sanıkların kapısı açık ve üzerinde kontak anahtarı bırakılan müştekiye ait aracı çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/2-d maddesi ile hüküm kurulması, ...

Bozulmasına'' şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda sanığın, mağdura ait park halinde kapısı kilitli olmayan ve kontak anahtarı üzerinde olan aracı çalıştırmak suretiyle çalması biçiminde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayininde,

2 -02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı,

5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca hırsızlık suçu bakımından uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.2 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden Her ne kadar hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi gereği hüküm kurulduğu anlaşılmış ve 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri uyarınca hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına

alındığından bahisle uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmediği belirtilerek 02.05.2013 tarihli hükmün bu yönden de kanun yararına bozulması talep edilmiş ise de;

kanun yararına bozmaya konu edilebilecek hukuka aykırılıklar, hüküm tarihi itibarıyla mevcut olan hukuka aykırılıklar olabileceğinden ve buna göre incelemeye konu hükmün verildiği 02.05.2013 tarihi itibarıyla suç vasfı doğru olarak belirlenseydi dahi hüküm tarihinden sonra yapılan yasal değişiklik ile uzlaşma kapsamına alınan suç için uzlaştırma işlemlerinin yapılmasına yasal olarak imkân bulunmayıp, bu bağlamda hüküm tarihinden sonraki yasa değişikliğine dayanılarak kanun yararına bozma yoluna başvurma olanağı bulunmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.1 No.lu kanun yararına bozma istemi yönünden Hükümlünün, suç tarihinde gündüz vakti saat 18.10 sıralarında, şikâyetçinin kapılarını kilitlemeden ve kontak anahtarını üzerinde bırakarak yol kenarına park ettiği aracını çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e maddesi gereği hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 2 No.lu kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce, gerekçe bölümünün 1. bendinde açıklanan nedenle yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, gerekçe bölümünün 2. bendinde açıklanan nedenle KABULÜNE, Bursa