Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8820 K.2025/18302

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 03.11.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün sanığın yokluğunda verildiği,

sanığın direk MERNİS adresine MERNİS şerhi ile yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından eski hâle getirme talebinin kabulüyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.Sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede Sanığın mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 03.11.2014 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,