Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9034 K.2026/648

Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II)Sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın.

7165 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz talebinin, asli fail olan suça sürüklenen çocuğun işlemiş olduğu suça fikir ve eylem birliği içerisinde asli fail olarak iştirak ettiği kabul edilerek söz konusu hükmün sanığın aleyhine verildiği, mahkemenin bu kabulü yaparken de tek delil olarak suça sürüklenen çocuğun verdiği ifadelere dayandığı, öncelikle sanığın suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında bu suçla ilgili hiç bir bilgisinin olmadığının açık olduğu,

dolayısıyla "failler arasında birlikte suç işleme iradesinin olması" ve "suçun işlenişi üzerinde birlikte hakimiyet kurulması" hususlarının hiç birisinin sanık açısından olayda gerçekleşmediği, sanığın suça ne müşterek fail ne de yardım eden sıfatıyla katılmadığı, ''birlikte suç işleme kararının" mevcut olmadığı, diğer sanığın suç işlediğini dahi bilmediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/720 Esas. 2022/1672 Karar sayılı mahkûmiyetinin sanığın eski hâle getirme ve istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 2025/184 Esas, 2025/787 Karar sayılı 04.03.2025 tarihli ilâmı ile eski hâle getirme talebi yerinde görülerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi üzerine 04.03.2025 tarihinde kesinleştiği, buna göre suç tarihinden sonra kesinleşen ilâmın tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı, sanığın da adli sicil kaydının incelenmesinde Germencik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/384 Esas,

2022/191 Karar sayılı 25.03.2022 kesinleşme tarihli 5237 sayılı TCK'nın 86/2,3-e maddelerine göre verilen 10.800,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, bahse konu ilâmın tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Germencik 1. Asliye Ceza Mahkemesi hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,

ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nın 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Sanığın sabıkasında bulunan Germencik Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2020/384 E. 2022/191 K. sayılı 25.03.2022 kesinleşme tarihli 5237 sayılı TCK'nın 86/2,3-e maddelerine göre verilen 10.800,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla verilen cezanın 5237 Sayılı TCK'nun 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra başlamak üzere denetimli