Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9004 K.2025/15471

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan Yerel Mahkeme tarafından verilen 29.01.2015 tarihli kararın Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 16.03.2020 tarihli ve 2020/665 Esas, 2020/4103 Karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine, her ne kadar Mahkeme tarafından direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de; direnme kararında, bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni ve farklı gerekçeler gösterildiği, bu itibarla direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olay tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ... ve olay tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk ...'in etrafı beton duvar ve demir parmaklık ile çevrili lojmanlarda bulunan demir parmaklıkların çalınmasına teşebbüs edilmesi şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35,

suça sürüklenen çocuk ... yönünden 31/2. suça sürüklenen çocuk ... yönünden 31/3. maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre,suça sürüklenen çocuk ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 66/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 ay dava zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 10 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocukların sorgusunun yapıldığı 24.11.2014 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,