Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9050 K.2025/14903

Başsavcılığının 01.07.2025 tarihli ve KYB-2025/79897 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, anılan mahkemenin 29.09.2020 tarihli ve 2018/447 esas, 2020/311 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mala zarar verme suçundan ise neticeten 2.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan karara karşı suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden itiraz edildiği,

adli para cezası yönünden ise istinaf talebinde bulunulduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2021 tarihli ve 2021/231 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirilerek itirazın reddine karar verilmesi üzerine 05.04.2021 tarihinde kesinleştirildiği, mala zarar verme suçu yönünden ise dosyanın istinafa gönderilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2021/1973 esas, 2022/1298 sayılı kararı ile adli para cezasına ilişkin kararın bozularak dosyanın iade edilmesini takiben, mahkemenin 2022/231 esas sırasına kayıt yapılarak yeniden yapılan yargılama sonunda, 03.11.2022 tarihli ve 2022/231 esas, 2022/649 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan neticeten 2.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken,

bozmadan önce kesinleşmiş olan hırsızlık suçu yönünden de suça sürüklenen çocuk hakkında tekrar hüküm kurulmak suretiyle mükerrer şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Turhal

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2018/447 Esas, 2020/311 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ...'nün, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143, 35, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına; mala zarar verme suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 152/1-a, 31/3, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca neticeten 2.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği;

suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin hırsızlık suçu yönünden itiraz, mala zarar verme suçu yönünden ise istinaf başvurularında bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın Zile Ağır Ceza Mahkemesinin 05.04.2021 tarihli ve 2021/231 Değişik İş sayılı kararı ile değerlendirilerek reddine karar verildiği ve bu suretle hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 05.04.2021 tarihinde kesinleştiği, mala zarar verme suçu yönünden ise dosyanın istinafa gönderilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2021/1973 Esas, 2022/1298 Karar sayılı kararı ile adlî para cezasına ilişkin kararın bozularak dosyanın mahalline iade edildiği; ancak bozma üzerine yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan tekraren hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk ...'nün, hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-a, 143, 35, 31/3, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

yeniden verilen 03.11.2022 tarihli kararın -suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden- hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, anılan 03.11.2022 tarihli kararın kanun yararına bozmaya konu yapılamayacak olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR