Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/93 K.2025/9007

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dairemizin 19.10.2022 tarihli, 2022/8821 Esas ve 2022/17098 Karar sayılı bozma ilâmından sonra Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ilk uzlaştırma işlemleri sırasında şikâyetçinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine tebligat yapılmadan doğrudan şikâyetçinin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresine tebliğ işlemleri yapılması nedeniyle tebligatın geçersiz olduğu,

buna göre sanığa ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 30.01.2023 tarihinden itibaren uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 13.02.2023 tarihine kadar ve Mahkemece dosyanın ikinci kez uzlaştırma bürosuna gönderilmesi üzerine, şikâyetçiye ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 26.07.2024 tarihinden itibaren uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 20.08.2024 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın yargılama konusu eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 01.03.2016 tarihli mahkûmiyet tarihinden itibaren 12.09.2024 tarihli hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilerek, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesi kararı yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,