Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/9450 E. , 2026/5746 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/80 E., 2023/459 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/9450 E. , 2026/5746 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/80 E., 2023/459 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2023 tarihli ve 2022/80 Esas, 2023/459 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.01.2023 tarihli ve 2022/80 Esas, 2023/459 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanığın ve müdafiinin yokluğunda verildiği; müdafiine tebliğ edilen kararın sanığa tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24/02/20 22... /16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında“Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafii ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinin gözetilmediği anlaşılmakla; sanığın 22.06.2023 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.07.2023 tarihli ve 2022/80 Esas, 2023/459 Karar sayılı ek kararın kaldırılmasına karar verilerek; yapılan incelemede; I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin "kararın yüzüne okunmadığına, son sözün kendisine verilmediğine, kararın kendisine tebliğ edilmediğine, zorunlu müdafiinin kararı temyiz etmemesi nedeniyle mağdur olduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına" kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak, 11.03.2019-12.03.2019 tarihleri yerine 12.03.2019- 14.03.2019 tarihlerinin yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Antalya Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2016 tarihli 2015/523 Esas, 2016/537 Karar sayılı ilâmında, tekerrüre esas alınan Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2013 tarihli 2012/120 Esas, 2013/128 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesinde yazılı konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 6.000,00 TL adli para cezasına mahkum olduğu, kararın 04.09.2013 tarihinde kesinleştiği, Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2023 tarihli ve 2012/120 Esas, 2013/128 karar sayılı ek kararı ile taraflar arasında uzlaşma sağlandığından sanık hakkında kamu davasının düşmesine karar verildiği, bu sebeple bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca ikinci kez mükerrirliğe esas alınabilecek ilâmın bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın birinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Antalya Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/523 Esas, 2016/537 Karar sayılı ilamındaki yaralama suçundan verilen 3 ay 10 gün hapis cezası ile mahkûmiyet nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, aynı Kanun'un 58/6. maddesi gereğince hapis cezalarının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına,” cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.