Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9631 K.2025/20600

Sanıklar hakkında bozmadan önce hırsızlık suçundan verilen cezanın, Dairemizin 07.11.2023 tarih, 2021/11085 Esas, 2023/6803 Karar sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiği, bu nedenle bozmadan sonra bu suça ilişkin verilen kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan inceleme neticesinde.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma ilâmından sonra uzlaştırma bürosuna gönderilen dosyada, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 04.04.2024 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 12.06.2024 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 21.06.2016 tarihli ilk mahkûmiyet kararından, son karar tarihine kadar geçmiş bulunması,