Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/9936 E. , 2025/20853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/270 E., 2023/331 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/270 Esas, 2023/331 Karar sayılı kararının, katılan kurum vekili taraf
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/9936 E. , 2025/20853 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/270 E., 2023/331 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2023/270 Esas, 2023/331 Karar sayılı kararının, katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2006 tarihli mahkûmiyet hükmünün sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 27.03.2012 tarihli ve 2011/13985 E., 2012/6978 K. sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında, Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/1118 esas sayılı dosyası ile sabıkasında yer alan TCK'nın 141. maddesi için uzlaşma kapsamında olması sebebi ile tekerrür yönünden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle uyarlama için talepte bulunması üzerine, mahkemenin 12.04.2023 tarihli kararı ile ''Sanığın eyleminin 5995 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin değiştirilmeden önceki hâli ile 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 35 maddelerine uyan hırsızlığa teşebbüs suçunu oluşturduğu; 5995 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile yapılan değişiklik sonucunda, izinsiz olarak kömür ocağı açıp kömür çıkarılması eyleminin yaptırımının idari yaptırıma dönüştürüldüğü; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 13/1. maddesine göre “Kabahate teşebbüs cezalandırılmaz” hükmü karşısında ve 3213 sayılı Maden Kanununda izinsiz kömür ocağı açıp kömür çıkarmaya teşebbüs eyleminin cezalandırılacağına dair hükmün de bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında kömür hırsızlığı suçundan kamu davası açılmış ise de, sanığın fiilinin kanunda suç olarak düzenlenmemesi ve bu suretle fiilin kanunda belirtilen yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK 223/2-a maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE'' karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.05.2011 gün, 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanun’un 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98. ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. fıkrası uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, katılan vekilinin talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenerek esastan karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye aykırı olarak İADESİNE, 25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.