Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/2258 K.2026/5074

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde " Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise " Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek;

sanık müdafiinin temyiz isteminin '' sanığın üzerine atfedilen suçu ikrar ettiğini, çok pişman olduğunu mahkemede beyan etmişse de sanığın cezalandırılmasına hükmedildiğine, müştekinin zararının giderilmek istendiği hususunun hiç dikkate alınmadığına, sanığın bu hususta beyanının alınmadığına, hırsızlığa konu mala verilen zararın diğer kimseler tarafından verildiğini beyan etmiş olmasına rağmen bu hususun yeterince araştırılmadığına, sonuç cezanın oldukça fahiş olduğuna, Mahkemece sonuç ceza belirlenirken üst hadden ceza verilmesinin gerekçesinin sanığın çok önceden işbu suçtan mahkum edilmiş olmasına dayandırıldığına,

sonuç cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmediğine cezanın ertelenmesi gibi lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.