Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2026/3 E. , 2026/3120 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/413 E., 2021/1398 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kara
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2026/3 E. , 2026/3120 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/413 E., 2021/1398 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek , sanığın temyiz isteminin ''hakkında hükmolunan cezanın fazla olduğuna, indirilmesi gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesinde iptal ettiği kısımlara ilişkin mahkeme hükmünde eksiklikler bulunduğuna, İstinaf mahkemesince bu eksikliklerin yalnızca eleştirilmekle yetinilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bu yönüyle bozulması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli 2017/... Esas ve 2018/729 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması , 2-04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, sanık hakkında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilemeyecek olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince hüküm fıkrasından "koşullu salıverme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" ve ''TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin '' bölümlerin çıkarılmasına ve yerine ''.... Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2018 tarihli 2017/865 Esas ve 2018/729 Karar sayılı ilamındaki, TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesine'' ibaresinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.