Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Nitelikli Yağma Kararı (E.2026/3744 K.2026/5956)

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın suçu işlememesi nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/384 Esas, 2023/261 Karar sayılı dosyasında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2016 Esas, 2023/1313 Karar sayılı kararı ile “...Maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından,

katılanın işyerinde suç tarihi itibariyle çalışan diğer personelin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile iddianameye konu sanığa yüklenen eyleme ilişkin tanık sıfatı ile dinlenilerek, tanıklardan özellikle sanığın genel çalışma düzeninin ve görev tanımının ne olduğu hususlarının sorularak tespitinden ve katılan beyanları, sanık savunmaları ile alınacak tanık beyanları arasında çelişki bulunması durumunda çelişkinin de giderilmesi suretiyle hangi beyana ne suretle üstünlük tanındığının açıklanıp tartışılması,

sanığın görev tanımının belirlenerek suç vasfının tespiti ile katılana ait işyerinin suç tarihini kapsayan dönemi ilişkin tüm ticari defter ve belgelerinin temini, gerektiğinde yerinde inceleme yetkisi verilmek suretiyle mali müşavir bilirkişiye dosyanın tevdii edilerek katılana ait işyerinin deposuna gelen malların kısa sürede tükendiği iddiası da gözetilerek detaylı ve denetime olanak verecek şekilde sanığın hizmet nedeniyle kendisine görevi gereği tevdii,

teslim edilen ve uhdesine geçirdiği kuruyemiş ve para bulunup bulunmadığı hususunda bilirkişi raporu aldırılmasından ve sanığın kardeşinin katılanın oğluna yönelik eylemi nedeniyle açılan kamu davasına ilişkin İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/133 esas sayılı dosyasının celpolunarak incelenmesinden sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilerek,

sanığın işyerinin deposuna girme, depodan mal çıkarma yetkisi ile kasada işlem yapmasının görev tanımı içerisinde kaldığının belirlenmesi halinde yüklenen eylem nedeniyle sübutun kabulü halinde eyleminin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu, aksi takdirde eyleminin TCK'nın 142/2-h bendinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerekmesi,...” nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gibi iki numaralı bozma nedeninin hukuka kesin aykırılık hâllerini düzenleyen yine aynı Kanun’un 289. maddesinin 1. fıkrasının (h) bendinde yer alan “hüküm için önemli olan hususlarda mahkeme kararı ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması” kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine,

dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların,

görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği, keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır.

Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur.

Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/2016 Esas, 2023/1313 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2025 tarihli ve 2023/1284 Esas, 2025/83 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,