Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/447 K.2026/10272

Bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. Fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesindeki düzenlemede "kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırıma çevrilebileceğinin belirtildiği", aynı yasanın 49/2 maddesinde ise "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." şeklinde düzenlemeye yer verildiği dikkate alındığında,

suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceği gözetilmeden anılan suçlardan kurulan bahsi geçen hapis cezalarının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.