Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/5411 K.2026/10397

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, suç vasfının yanlış değerlendirildiğine ve kararın bozulması gerektiğine, sanığın temyiz isteminin ise; atılı suçu işlemediğine, kazanılmış hakkının ihlal edildiğine ve kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dairemizin 24.04.2025 tarihli bozma kararından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 18.10.2018 tarihli istinaf kararında, sanığın TCK'nın 141/1, 143 maddelerinden neticeten 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bozma sonrası verilecek kararda bu cezadan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda aynı Kanun'un 142/2-b, 143 maddelerinden sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,“5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 143/1. maddeleri uyarınca sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 283/1. maddesi gereği kazanılmış hakkı gözetilerek,