Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/6488 K.2026/12791

Başsavcılığının 09.04.2026 tarihli ve KYB-202646322 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Sanığın nitelikli hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 10.07.2020 tarihli ve 2019/4248 esas, 2020/881 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmiş bulunması karşısında, karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilmesine kanunî imkân bulunmamakla birlikte, Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf başvurusunun esastan red kararına karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/A maddesi kapsamında mahallinde itiraz yoluna başvurulabileceği değerlendirilerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir” şeklindeki 223/7. maddesi gereğince . Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.09.2018 tarihli ve 2018/976 esas, 2018/1063 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Bursa

16. Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme eylemleri hakkında daha önceden Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 12.09.2023 tarihli 2023/60612 esas, 2023/14285 sayılı iddianame ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Bursa

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2017 tarihli ve 2017/617 esas, 2017/695 sayılı kararı ile sanığın anılan suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; hükümlü hakkında, katılan ...'a yönelik 14.01.2017 tarihli eylemi sebebiyle incelemeye konu iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları ile inceleme dışı hırsızlık suçundan Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2017 tarihli ve 2017/14760 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa

15. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2017 tarihli ve 2017/617 Esas, 2017/695 Karar sayılı kararı ile hükümlünün atılı tüm suçlardan mahkûmiyetine karar verildiğinin ve anılan mahkûmiyet hükümlerinin, istinaf edilmeden 12.01.2018 tarihinde kesinleştiğinin; ayrıca hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2018 tarihli ve 2018/23419 Esas sayılı iddianamesi ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması neticesinde, Bursa

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2018 tarihli ve 2018/976 Esas, 2018/1063 Karar sayılı kararı ile hükümlünün iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar verildiğinin ve bu suçlardan verilen mahkûmiyet hükümlerinin de istinaf edilmeden kesinleştiğinin anlaşılması karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde yer alan hüküm gereği, Bursa

16. Asliye Ceza Mahkemesince, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2018 tarihli ve 2018/23419 Esas sayılı iddianamesi ile hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ile mala zarar verme suçlarından mükerrer olarak açılan davaların reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Bursa

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2018 tarihli ve 2018/976 Esas, 2018/1063 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereği REDDİNE, hükümlü hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ile mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların kaldırılmasına,