Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/71 K.2026/2241

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun 13.11.2025 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 13.11.2025 tarihli, 2022/927 Esas, 2023/58 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, yüzüne karşı tefhim edilen kararı temyiz etmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı ilâmı uyarınca gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa da ayrıca tebliğ edilmesinin gerektiği, UYAP'tan yapılan incelemede, suça sürüklenen çocuk ...'ın talebi üzerine Mahkemece 29.11.2024 tarihli müzekkere ile ilgili cezaevinden suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğinin istendiği ancak, dosya kapsamında cezaevi idaresince suça sürüklenen çocuk ...'e tebliğ işleminin yapılıp yapılmadığına dair herhangi bir tebliğ belgesi bulunmadığı anlaşılmış ise de,

dosya içerisindeki Burhaniye İnfaz Hakimliğinin 04.09.2025 tarihli, 2025/7193 dosya numaralı kararında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan erteli olarak hükmedilen cezanın 1 yıl hapis olarak kısmen infazına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk ... tarafından 11.09.2025 tarihli dilekçe ile anılan İnfaz Hakimliği kararına itiraz dilekçesi verildiği belirlenmekle;