Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/11040 K.2006/17567

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle * davalı-davacı kocanın davacı-davalı kadının hastalığıyla ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı -davalı kadında dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadınında davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı-davalı kadının maddi tazminat istemi Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi anlamında boşanmanın eki niteliğinde değildir. Davacı-davalı kadın tarafından başvurma harcı yatırılmıştır. Mahkemece nisbi harç tamamlattırılıp (Harçlar Kanunu mad. 30-32) değerlendirilerek sonucu itibariyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.