Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/14154 K.2007/2096

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka ve tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine * ve özellikle davalının (kadın) karşı davası olmadığı halde gerekçeli kararda karşı davadan söz edilmesi sonuca etkili olmadığından sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Başka bir kadınla yaşayan ve ondan iki çocuğu olan davacı boşanmaya neden olan hadiselerde tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi şartları gerçekleştiği halde kadının manevi tazminat isteğinin reddi isabetsizdir.

3-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran * kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.