Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/14378 K.2007/3053

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kocanın ziynetlere yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının evlilikleri süresince, köyde bulunan dul ve yaşlı annesine bakmak amacıyla zaman zaman annesinin yanına gitmesi boşanma sebebi kabul edilemez. Bunun dışında, taraflar arasında, ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliği kabule elverişli ciddi sebep ve deliller tespit edilememiştir. Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan çekilmezlik ve temelden sarsılma unsurları gerçekleşmemiştir. Davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

3-Boşanma davası açılmakla eşlerin ayrı yaşama ve nafaka talep etme hakkı doğar. İstek olmasa bile davanın devamı süresince gerekli tedbirlerin davaya bakan hakim tarafından res'en alınması zorunludur. (TMK.169) o halde dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakası takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Davalı kadın tarafından bağımsız olarak açılan nafaka davası, boşanma davası ile birleştirilmiştir. Birleştirilen nafaka davası hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.