KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2006/15078 E., 2007/3039 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2007
- Mahkemesi
- Büyükçekmece l. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 30.03.2006
- Numarası
- 84 - 127
- Dava türü
- Boşanma
- Temyiz eden
- Davacı
Karar Metni
376 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar, iştirak ve yoksulluk nafakası, altın takılar ve para yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Toplanan delillerden davalı kocanın eşini dövdüğü, ağır hakaretlerde bulunduğu ve bir başka kadınla beraber yaşadığı anlaşılmaktadır.
* Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz yada daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, evi birlikte seçeceklerini , birliğin giderlerine güçleri oranlarında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır.
Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (MK.Md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak * davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
3-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.(TMK. md. 175 ) Dinlenen tanık beyanları ve zabıta araştırması ile davacının yoksulluğa düşeceği ve boşanmada kusurunun bulunmadığı belirlenmiştir. Davacı yararına uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmolunması gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.
4-Davacı, Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesine dayanan maddi tazminat isteğinin dışında, bundan ayrı olarak, ziynetlerinin ve takı olarak takılan 500.000.000 TL. nakit paranın kocası tarafından baskı ve tehditle zorla elinden alınarak, borçlarını kapatmakta kullanıldığını ileri sürerek , bunların aynen iadesini de talep etmiştir. Bu istek, boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nisbi harca tabidir. Davacı, başvurma harcı yatırdığına göre nisbi harç noksanlığının tamamlattırılarak bu istekle ilgili olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu yönün gözetilmemesi de doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2006/15078, K. 2007/3039, 1 Mart 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama