Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/15844 K.2007/4089

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-karşı davacının (kadın) tüm, davacı-karşı davalının ( koca) aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, tarafların fiilen ayrılmalarından sonra , her iki tarafın aile büyükleri tarafların ayrılmakta karalı olduklarını görünce “… herkes verdiğini, çehizini, ziynetlerini geri alsın…” şeklinde konuştukları bu şekilde karar alındığı, tarafların da, ailelerinin aldığı bu karara itiraz etmedikleri, davalı kadının kendi çehiz eşyalarını aldığı, düğünde davacının taktığı takıları da davacıya geri verdiği…” anlaşılmaktadır.Davalı, fiilen ayrılmalarından sonra ziynetlerinin baskı ile geri verdiğini ileri sürmüş ise de dosyada b,u yönde bir delil bulunmamaktadır.

Borçlu olmadığı şeyi ihtiyariyle veren kimse hataen kendisini borçlu zannederek verdiğini isbat etmedikçe onu istirdat edemez. ( BK.md. 62 ) Davalı, düğünde kendisine takılan takıları, evi terk etmesinden sonra rızasıyla davacıya geri verdiğine göre bunları isteyemez. Bu bakımdan davalı-karşı davacı kadının ziynetlerle ilgili talebinin reddi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.