Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/2145 K.2006/8274

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacının maddi tazminat istemi otomobil, ziynetler ve davalıya verilen borçlar karşılığı olduğundan boşanmanın eki niteliğinde bulunmamaktadır. Bu yöndeki tazminat talebi nisbi harca tabidir, başvurma harcı alınmıştır. Mahkemece, davacının maddi tazminat talebi yönünden nisbi harcı tamamlattırılmadan (Harçlar Kanunu md. 30 – 32) yargılamaya devamla Türk Medeni Kanununun 174 /1. madde anlamında maddi tazminat yönünden yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran * davacı yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.