Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/3861 K.2006/9924

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının kendi nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Kadının boşanmaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı koca tarafından Sandıklı Asliye Hukuk Mahkemesine açılan ilk boşanma davası, davacının 17.11.1998 tarihli duruşmadaki feragat beyanından dolayı reddedilmiştir. Bu red kararından itibaren tarafların üç yıl süreyle bir araya gelemedikleri gerekçesiyle 3.1.2003’te açılan ikinci boşanma davası da yine davacı kocanın feragat nedeniyle reddedilmiş ve red kararı 13.09.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Davadan feragat eden taraf, feragat ettiği dava ile istediği maddi haktan talep sonucundan vazgeçmektedir. Feragat iradesi diğer tarafın ve mahkemenin kabulüne bağlı bulunmamaktadır. Tek taraflı hukuki işlemdir, feragatla düşen hak taraflar arasında yeni bir davanın konusunu oluşturamaz. ( HUMK. md. 95/1 – 237 )

Koca tarafından Medeni Kanunun 166/son maddesine dayalı olarak 3.11.2003’te açılan dava, 5.4.2004’te feragat sebebiyle reddedilmiş, koca yeniden 23.02.2005 tarihinde, 17.11.1998’de reddedilen davayı esas alarak boşanma isteğinde bulunmuştur. Oysa 5.4.2004’teki feragatla 17.11.1998 gün 1998/348 sayılı dava ile doğan haklarından vazgeçilmiştir. (Feragat edilmiştir) 5.4.2004 tarihinden itibaren yasanın aradığı üç yıllık fiili ayrılık süresi de dolmamıştır. Mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.