Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/8309 K.2006/14935

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı kadının katılma yoluyla temyizinin incelenmesinde;

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa * 2.5.2006 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.433/2) l0 günlük süre geçtikten sonra * 17.5.2006 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.

# Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

# Ne var ki Aile Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.

2-Kocanın temyizine gelince;

A-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

B-Davacı kadının evlilik süresince çalıştırılmaması nedeniyle gelir kaybı ve eşinin mal varlığına katkısı nedeniyle istediği tazminat Türk Medeni Kanununun 174/1 madde anlamında olmadığı halde, Türk Medeni Kanununun 174/1. madde uyarınca davacı yararına yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

2006/8309-14935