Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/9122 K.2006/16140

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle * ayrılık döneminde davacı kocanın ihtar talebinde bulunmakla davalı kadının kusurlarını affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış bulunduğunun anlaşılmasına göre kocanın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yoksulluk nafakası verilmesi ile kendisine manevi tazminat verilmemesine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Kocanın maddi tazminat isteği Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında olmayıp düğün masrafları ve alınan eşyalara yöneliktir. Bu talep boşanmanın ferisi olmadığından nisbi harca tabidir. Başvuru harcı da alınmıştır. Mahkemece nisbi harç alınmadan (HK.30-32.m.) yazılı şekilde kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Cinsel beraberlikten kaçınanın davalı kadın olmasına ve davacı kocadan kaynaklanan, davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden, başkaca bir olayın varlığının kanıtlanmamasına göre kadın yararına manevi tazminat verilmesi de isabetsizdir. (TMK.174/2.m.)