KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2007/10961 E., 2008/9770 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2008
- Mahkemesi
- Çorum Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 5.10.2005
- Numarası
- Esas no: 2005/703 Karar no: 2005/678
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Boşanma davası 5.10.2005 tarihinde açılmış, mahkemece aynı gün tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca anlaşmalı boşanmalarına karar verilmiştir. Davacı kararı 24.10.2005 tarihinde tebellüğ ettiği halde, davalıya bir yıl yedi ay sonra tebliğ yapılmasını istemiş, 10.05.2007 tarihinde davalıya tebliğ edilmesi üzerine davalı kararı süresi içinde temyiz etmiştir.
Davalı, temyiz dilekçesinde anlaşmalı boşanma kararı verilmesinden sonra, davacı ile aynı çatı altında birlikte yaşamaya devam ettiklerini, ortada gerçek anlamda bir boşanma olmadığını evliliklerinin fiilen devam ettiğini ileri sürmüş ve kanıt olarak fotoğraf ve birlikte oturdukları konuta ait apartman giderlerine ilişkin 2005, 2006 ve 2007 yıllarına ait gider makbuzlarını sunmuştur.
Tarafların anlaşmalı boşanma taleplerine ve aynı tarihte bu yönde hüküm almalarına rağmen, davacının, kararın kendisine tebliğini sağlayıp, hukuki ve fiili bir engel olmadığı halde davalıya kararın bir yıl yedi ay sonra tebliğini istemesi, Türk Medeni Kanununun 2.nci maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermesi yanında, bu süre içinde eşiyle birlikte yaşamaya devam etmesi boşanma isteğinin ve bu yöndeki iradesinin de samimi olmadığını gösterir. Kararın oluşmasından sonra uzun süre tarafların birlikte yaşamaya devam etmeleri olgusu, hükmün sonucuna etkilidir. O halde davalının bu yönde göstereceği deliller toplanarak, yukarıdaki açıklamalar ışığında değerlendirilip, ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmesi gerekir. Açıklanan sebeple kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2007/10961, K. 2008/9770, 2 Temmuz 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama