Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/12361 K.2008/12805

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dava, yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tanınması ve tenfizine ilişkindir. Mahkemece “tarafların Türk vatandaşı oldukları, Türk Kanunlarının uygulanmadığı, nafaka ve velayet yönünden de yabancı mahkeme tarafından bir karar alınmadığı, bu durumun Türk Kamu düzenine aykırı olduğu” gerekçesiyle istek reddedilmiş, hükmü davacı temyiz etmiştir.

Hüküm tarihinden sonra 12.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Kanununun 54. maddesinde tenfiz kararı verilebilmesinin koşulları düzenlenmiş, bu düzenlemede yürürlükten kaldırılan 2675 sayılı yasanın 38. maddesinin (e) bendinde yer alan “yabancı ilamda Türk Kanunlar İhtilafı Kuralları gereğince yetkili bulunan hukukun uygulanmamış ve Türk vatandaşı olan davalının tenfize bu yönden itiraz etmemiş olması” şartına yer verilmemiştir.5718 sayılı yasadaki açıklanan düzenleme dikkate alınarak yabancı ilamda velayet ve nafaka konusunun düzenlenmemiş olmasının,Türk kamu düzenine aykırılık oluşturmayacağı da gözetilerek delillerin bu çerçevede değerlendirilmesi ve ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Yabancı mahkemece verilen boşanma kararının tenfiz ve tanınması isteğine ilişkin davalarda, koşullarının varlığı halinde tenfiz ve tanımaya karar verilmekle yetinilir.Davalının nafaka ile ilgili usulüne uygun harcı verilerek açılmış bir davası veya karşı davası bulunmadığı gözetilmeden tanımaya ilişkin bu davada eş ve çocuk yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.