KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2007/13651 E., 2008/13563 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2008
- Mahkemesi
- Elazığ Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 5.6.2007
- Numarası
- Esas no:2006/365 Karar no:2007/426
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, nafakalar ile ziynet ve eşya iadesi, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
1-Fiili ayrılık tek başına boşanma nedeni sayılamaz.
*Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;
a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.
b)Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinde öngörülen maddi tazminat şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde tazminata hükmedilmesi doğru değildir.
c)Toplanan delillerden davacı kadının çeyiz eşyalarından yemek servis takımı, 24 adet pasta tabağı, 1 adet sürahi ve 6 tane su bardağı dışında kalan eşyalarının davalı kocada kaldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle kadının evde kalan çeyiz eşyalarına yönelik davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2007/13651, K. 2008/13563, 16 Ekim 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama