Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/14442 K.2008/14765

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 6.6.2004 doğumlu küçük Yeliz’e, Karşıyaka 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.11.2005 tarihli 2005/1127-1698 sayılı kararıyla, babalık davası açmak ve açılacak babalık davasında temsil etmek, hak ve menfaatlerini korumak üzere kayyım atanmış; babalık davası 1.11.2006 tarihinde kayyım tarafından açılmıştır.

Belirli bir iş için görevlendirilmiş olan kayyım, Vesayet Makamının talimatına aynen uymak zorundadır. (TMK. m. 459) Bu halde, küçük adına babalık davası açmak üzere görevlendirilmiş olan kayyım, vesayet makamının talimatı ve izni olmadan açmış olduğu davayı takipten sarfinazar edemez.

Diğer taraftan kayyım vekilinin davayı atiye terk etmeye dair beyanı, davalının 7.3.2007 tarihli oturumda “çocuğu tanıyacağına” ilişkin açıklaması üzerine verilmiş olup, kayyım vekilinin atiye terk iradesi, çocuğun tanınacağına ilişkin davalının taahhüdüne dayanmaktadır.

Mahkemece, davalıya; çocuğu usulüne uygun tanıması için uygun mehil verilerek; sonucuna göre karar verilmesi gerekirken , Türk Medeni Kanununun 459. maddesinde yeralan düzenleme gözetilmeden ve davalıya tanıma beyanında (TMK. m. 295/1) bulunması için önel verilmeden kayyım vekilinin vesayet makamının talimatı dışında atiye terk beyanına değer verilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.