Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/15136 K.2008/14789

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Taraflar, 7.3.1984’de evlenmişler, 14.3.2002 tarihinde açılan boşanma davası sonucu boşanmalarına karar verilmiş, karar 21.3.2003’de kesinleşmiştir.

Eşler arasında, 1.1.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM.m.170), bu tarihten geçerli olmak üzere de edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu tartışmasızdır.(4722 s. Yürürlük K. m.10/1)

Dava; evlilik birliği içinde taraflar arasında mal ayrılığının geçerli olduğu dönemde edinilen davalıya ait evin ve aracın alımına sağlanan katkı sebebiyle tazminat isteğine ilişkin olup, 27.6.2007 tarihinde açılmıştır.

Mahkemece; dava zamanaşımı nedeniyle reddedilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı, evlilik birliği içinde davalıya ait ev ve aracın edinilmesine, kendilerine ve çocuklarına daha iyi bir gelecek temin etmek amacıyla katkıda bulunduğunu, boşanma sonucu ev ve aracın davalıda kaldığını ileri sürdüğüne, bu nedenle katkısı karşılığı tazminat talep ettiğine göre, tazminat isteği; evlilik birliğinin devamı sırasında eşler arasında birlikte mal edinme konusunda akdi bir ilişki kurulmuş olduğuna dayalıdır.

Eşlerin, aralarında mal ayrılığı rejiminin geçerli olması, açıklanan nitelikte akdi ilişki kurmalarına engel değildir. Akdi ilişkiden doğan alacak ve akde aykırı hareketler nedeniyle tazminat istekleri de, kanunda başka suretle bir hüküm mevcut olmadığına göre Borçlar Kanununun 125. maddesi uyarınca on yıllık zamanaşımına tabidir. Nikah devam ettiği müddetçe karı kocadan birinin diğeri zimmetinde olan alacakları hakkında zamanaşımı işlemez.

(BK.m.132/3) O halde, işin esasının incelenmesi gerekirken, zamanaşımı nedeniyle davanın reddi isabetsizdir.