Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2007/15534 K.2008/15200

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı tarafından nafakalar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Tanıkların davacıdan aktardıkları olaylar sabit kabul edilemez.

*Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; Boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacının tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni sayılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Davacı vekili, dava dilekçesinde nafaka talep etmediklerini bildirmiştir. Bu talep yoksulluk nafakası isteğinden vazgeçme niteliğindedir. Bu husus gözetilmeden davacı yararına yoksulluk nafakası takdiri doğru bulunmamıştır.

b-Davacı vekili dava dilekçesinde nafaka talep etmediğini bildirmiş, bilahare 20.7.2005 tarihinde tedbir nafakası istemiştir. Bu durumda davacı yararına talep tarihinden geçerli olacak şekilde tedbir nafakası takdiri gerekirken dava tarihinden geçerli olmak üzere tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.